Waarom is Fast Fashion zo Goedkoop, en Slow Fashion zo ‘Duur’?

De echte prijs onder de loep genomen

Je hebt het vast al wel gemerkt: de prijzen van fast fashion kleding liggen meestal heel erg laag, een stuk lager dan wanneer je naar de prijzen van zogenaamde slow fashion labels kijkt. Waarom is fast fashion zo goedkoop, en slow fashion zo ‘duur’? Ja, dat heb je goed gelezen: ‘duur’ staat tussen haakjes, en niet voor niets! In deze blog leggen wij uit waarom het uiteindelijk eigenlijk goedkoper én beter is om voor slow fashion te gaan. In deze blog analyseren we de échte prijs van fashion , en leggen we uit wanneer (en waarom) een fast fashion merk normaal gesproken voor de goedkope optie gaat, terwijl een slow fashion merk kwaliteit kiest. Lees snel verder!

1. Het Ontwerp

Wanneer een nieuw item wordt gemaakt, begint een kledingmerk altijd met het design. In de fast fashionwereld is het het doel om zoveel mogelijk verschillende ontwerpen te maken in zo min mogelijk tijd, omdat keer op keer een tsunami van nieuwe producten op de markt te brengen en consumenten tevreden te houden. Maar een enorm nadeel van deze tactiek is dat ontwerpers altijd onder druk worden gezet, wat betekent dat ze niet eens de kans krijgen om echt goed na te denken over hun ontwerp. Het resultaat: het overgrote deel van de geproduceerde kleding heeft maar een matig design, is onhandig, heeft een vreemde pasvorm of simpelweg een lage algehele kwaliteit.

Slow Fashion labels doen dat heel anders. Deze kledingmerken nemen alle tijd die ze nodig hebben om een nieuw ontwerp te perfectioneren. Dit kost wellicht iets meer tijd en geld, maar het resultaat is een goed doordacht, slim en kwalitatief mooi design. Deze items zijn normaal gesproken erg geschikt om te mixen met wat je al in je kledingkast hebt, en kunnen naar meer dan één gelegenheid gedragen worden; van een formele vergadering tot een relaxte dag op de bank. Op deze manier hoef je natuurlijk een stuk minder te kopen om een mooie kledingcollectie te hebben!

Scroll naar beneden om verder te lezen.

2. De Materialen

Vervolgens is het material waar de kleding van gemaakt is ook een belangrijk onderdeel van de prijs. We weten allemaal dat een trui van kasjmier een stukje duurder is dan die van katoen, maar zelfs tussen stoffen van hetzelfde soort materiaal kan een enorm verschil in kwaliteit zitten. In deze stap van het productieproces gaan fast fashion designers meestal voor de goedkoopste optie om geld te besparen, terwijl slow fashion merken langer de tijd nemen om de perfecte stof te vinden voor het specifieke ontwerp dat ze hebben bedacht, en ze gaan normaal gesproken voor de hoogste kwaliteit. En uiteindelijk betaal je dus een stuk meer voor een slow fashion item om deze reden, maar het heeft natuurlijk wel een enorm voordeel om voor kwaliteit te gaan: het zit vaak mooier, is comfortabeler, houdt het een stuk langer vol, en vaak heeft het luxe materiaal meer voordelen (zoals bijvoorbeeld Tencel, de stof die wij voor onze collectie gebruiken: deze stof is antibacterieel en zeer geschikt voor de extra gevoelige huid).

3. Eerlijke Productie

Wanneer het ontwerp en de materialen vast staan, is het tijd om de nieuwe kleding te produceren. De fashion industrie is erg tijd- en- handwerk- intensief, en daarom bestaat een groot deel van de uiteindelijke prijs van een kledingstuk ook uit het salaris van degene die het gemaakt heeft. En dit is eigenlijk waar het grootste prijsverschil verstopt zit: fast fashion wordt gemaakt onder zeer slechte -vaak zelfs gevaarlijke- omstandigheden, in fabrieken die op elk moment in zouden kunnen storten. De kledingwerkers, soms zelfs kinderen, werken vaak extreem veel uren en krijgen bijna nooit een leefbaar loon voor hun werk. Op deze manier kunnen fast fashionmerken de prijs van hun kleding natuurlijk sterk verlagen. Echter, wanneer je de prijs niet betaalt wanneer je aan het shoppen bent, heeft iemand anders die prijs al voor jou betaald, en vaak niet op een prettige manier.

En zelfs bij slow fashion labels weet je niet altijd of de kleding eerlijk geproduceerd is, maar het overgrote deel van deze merken vindt fair trade heel belangrijk. Deze merken produceren vaak lokaal, of ze hebben een heel transparante productieketen met een hoge ethische standaard bij elke productiefase. Zo weten ze zeker dat de mensen die de kleding maken 1) onder goede omstandigheden werken 2) genoeg tijd en support krijgen om hoge kwaliteit kleding te produceren, en 3) ALTIJD een leefbaar loon krijgen. En ja, dit maakt jouw kledingstuk een stukje duurder, maar maakt het ook helemaal vrij van schadelijke impact. Daarnaast zorgt zorgvuldigheid in deze fase opnieuw voorhogere kwaliteit van jouw kleding, aangezien gezonde, uitgeruste en capabele kledingwerkers die een behoorlijk salaris krijgen natuurlijk veel mooiere kleding kunnen maken. En is dat alles het niet waard?

4. Kleine schaal vs. grote schaal

Naast de productiekosten heeft elk item ook een extra marge in de prijs verwerkt zitten. Een kledingmerk heeft die marge nodig om, bijvoorbeeld, te betalen voor de verzendkosten als deze voor de klant gratis zijn, de huur van de opslag, belastingen, het bouwen en onderhouden van de website, en marketingkosten. En het bijzondere aan deze kosten is dat, als je meer kleding produceert, deze ‘overhead’ kosten per geproduceerd kledingstuk naar beneden gaan, wat dus ook de prijs verlaagt. Dit is waarom fast fashion merken altijd ontzettend groot zijn, en een enorme hoeveelheid aan kleding produceren met stuk voor stuk een hele lage marge.

Klinkt goed, zou je zeggen! Maar helaas is er een groot probleem wat betreft deze lage marge: als er ook maar íets gebeurt dat de kosten voor een specifiek item omhoog haalt, bijvoorbeeld omdat een klant het terug wilt sturen (twee keer verzendkosten) of omdat er een klein vlekje op zit wat er makkelijk uitgewassen kan worden (meer verloren tijd, en dus geld), is het al niet meer rendabel om dit item te proberen te verkopen. En dat is waarom een enorme hoeveelheid kleding zomaar wordt weggegooid zonder dat het überhaupt verkocht is, en waarom fast fashionmerken niet eens de moeite doen om bijvoorbeeld een vlek te verwijderen om het alsnog te verkopen.

Een ander probleem dat door deze lage marge wordt veroorzaakt is overproductie. Voor fast fashion merken is het rendabeler om te veel te produceren, aangezien de prijs per item hard daalt wanneer er meer geproduceerd wordt. Daarom worden er elk seizoen ontzettend veel items geproduceerd die niet eens verkocht worden, en dit is een van tevoren al ingecalculeerd verlies: onderdeel van het businessplan.

Slow fashion brands zijn meestal een stuk kleiner, en hebben daarom een grotere marge nodig per item om de bovengenoemde kosten te dekken. Echter, juist door deze hogere waarde per item wordt de kleding een stuk beter behandeld in elke stap van de productieketen. Een paar voorbeelden hiervan zijn: het verpakken en verzenden wordt beter en voorzichtiger gedaan, en wanneer een kledingstuk wordt teruggestuurd wordt het weer toegevoegd aan de voorraad om opnieuw verkocht te worden. Wanneer er een vlek of andere imperfectie in de kleding wordt gevonden, werkt het slow fashion merk hard om het te verbeteren zodat het alsnog verkocht kan worden, zonder in te leveren op kwaliteit. Op deze manier producerenslow fashion merken een stuk minder afval, en bieden ze vaak veel betere service als je iets koopt.